1. เมตตา (Mettā)

ความปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุข

เมตตา คือ ความรัก ความหวังดี และความปรารถนาให้ผู้อื่นได้รับความสุข โดยไม่หวังผลตอบแทน ไม่คิดเบียดเบียนหรือทำร้ายผู้อื่น ทั้งทางกาย วาจา และใจ

ตัวอย่างการปฏิบัติ

• พูดจาไพเราะ สุภาพ
• ช่วยเหลือผู้อื่นเมื่อมีโอกาส
• ให้อภัยและไม่คิดอาฆาต

ประโยชน์

• มีมิตรไมตรีกับผู้อื่น
• เป็นที่รักของคนรอบข้าง
• จิตใจสงบและมีความสุข

2. กรุณา (Karuṇā)

ความสงสารและปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นจากความทุกข์

กรุณา คือ ความเห็นใจและพร้อมให้ความช่วยเหลือผู้ที่กำลังเดือดร้อนหรือประสบความทุกข์ โดยไม่เลือกปฏิบัติ

ตัวอย่างการปฏิบัติ

• ช่วยเหลือผู้ยากไร้
• บริจาคสิ่งของแก่ผู้เดือดร้อน
• ให้กำลังใจผู้ที่กำลังประสบปัญหา

ประโยชน์

• เกิดความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
• สร้างสังคมแห่งการช่วยเหลือกัน
• ลดความเห็นแก่ตัว

3. มุทิตา (Muditā)

ความยินดีเมื่อผู้อื่นได้รับความสุขหรือความสำเร็จ

มุทิตา คือ การยินดีในความสำเร็จของผู้อื่นด้วยใจจริง ไม่อิจฉาริษยา และพร้อมร่วมแสดงความยินดีเมื่อผู้อื่นประสบสิ่งที่ดี

ตัวอย่างการปฏิบัติ

• แสดงความยินดีกับผู้ที่ประสบความสำเร็จ
• สนับสนุนผู้อื่นให้ก้าวหน้า
• ไม่อิจฉาหรือคิดร้ายต่อผู้อื่น

ประโยชน์

• จิตใจแจ่มใส
• ลดความอิจฉาริษยา
• สร้างความสัมพันธ์ที่ดีในสังคม

4. อุเบกขา (Upekkhā)

การวางใจเป็นกลางอย่างมีปัญญา

อุเบกขา คือ การวางใจเป็นกลาง ไม่ลำเอียง ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งที่เกิดขึ้น และใช้เหตุผลในการตัดสินใจ พร้อมยอมรับผลของการกระทำตามหลักเหตุและผล

ตัวอย่างการปฏิบัติ

• ไม่เข้าข้างฝ่ายใดโดยไม่มีเหตุผล
• มีสติเมื่อเผชิญปัญหา
• ยอมรับความจริงเมื่อเกิดความผิดหวัง

ประโยชน์

• จิตใจมั่นคง
• มีสติในการแก้ปัญหา
• ลดความเครียดและความโกรธ

ประโยชน์ของการปฏิบัติตามพรหมวิหาร 4

การยึดถือพรหมวิหาร 4 เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต จะช่วยให้ผู้ปฏิบัติมีจิตใจที่อ่อนโยน มีความเมตตา รู้จักช่วยเหลือผู้อื่น และสามารถอยู่ร่วมกับคนในสังคมได้อย่างสงบสุข อีกทั้งยังช่วยสร้างความรัก ความสามัคคี และความเข้าใจซึ่งกันและกันในครอบครัว ชุมชน และสังคม